Vent ontmoet
Mitra's blog

Vent ontmoet

MAN

Toen ik 20 werd heb ik mijn man leren kennen bij een bakwedstrijd. Mijn man zit in een rolstoel en is niet zo mobiel, maar ik weet niet anders. Daarom heb ik er ook niet zoveel problemen mee dat alles net even wat langzamer gaat. Het enige moment wanneer ik het verschil merk is als ik alleen op pad ben, dan gaat echt alles twee keer zo snel. Maar bij die bakwedstrijd sloeg echt de vonk keihard over. Ik wist niet wat me overkwam. Ik heb absoluut niet voor de makkelijke weg gekozen. Los van dat hij gehandicapt is, is hij ook moslim en komt hij oorspronkelijk uit Turkije.

Maar hij is een lieve man en een lieve vader voor onze dochter. En last but not least hij is nog steeds verliefd op mij. Hij kan goed koken, maar natuurlijk lang niet zo goed als ik. Ons aanrecht is verlaagd zodat hij erbij kan, maar voor mij is dat natuurlijk heel vervelend en ergens veracht ik hem daarom. Maar ik probeer het echt de voordelen van zo’n lieve man in te zien.

Uiteraard verlang ik ook weleens naar een echte man, die kan lopen en me kan optillen, maar dat verlangen stop ik gewoon weg, want wat heb ik eraan om te bedenken hoe het anders had kunnen zijn met een gezonde man als ik er niet een heb? We hebben niet vaak ruzie, maar als we ruzie hebben verwijt ik hem vaak zijn handicap. Ik kan mezelf dan niet inhouden en begin te schelden met hele ernstige ziektes en maak keiharde grappen over zijn gebrek. Vindt hij niet leuk, maar ja, over het algemeen gaat het best wel ok. Ik zie hem ook niet zoveel, ik zie hem over het hoofd 😉